بعد از مدت ها (حدود یه سال) برگشتم برای نوشتن .
اما فعلاً باید رفت .
برای اولین بار ، میعادگاه شهدا . جایی که داداشم و رفقاش رفتند و برنگشتند .
عجب حس قشنگی .
باید قدرشو بدونم .
دوستان حلالم کنین .

سلام!
من اویس از بلاگ تا پلاک ۵
اومدم عرض ادب
ویرانه نه آن است که جمشید بنا کرد
ویرانه نه آن است که فرهاد فرو ریخت
ویرانه دل ماست که هر جمعه به شوقت
صد بار بنا گشت و دگر بار فرو ریخت
موفق باشی و مظفر.
حاج محمد گفت : ممنون آقای احمدی . یکی از شانس های من تو این اردو ، داشتن همسفرهای خوب بود
[پاسخ]
سه شنبه ۱۸ اسفند, ۱۳۸۸ @ ۱:۲۷ ب.ظ
خوش به حالتون… اگر راست باشد این طلبیدن ها… ما را که انگار نطلبیدن!!
برای من اثبات شده که باید بطلبند
[پاسخ]