در دشت ها

گل بود و شبنم های شادی

تا چشم های آدم کار می کرد

در شهر اما

پلک سیاه چتر

بر بام برجی سبز

آرای باران را انکار می کرد!

برخی شعارشان ادب مرد بود و کارشان

اینک به ناسزا و اهانت کشیده است

چون کوفیان که مهر علیشان به سب رسید

این نام خط امامشان به فضاحت رسیده است

با غرب و شرق مسخره بازان یکی شدند

نوبت به ریشخند سران عرب رسید

گوساله های سامری از طور آمدند

با سبز اشتری که بر آن بولهب رسید

خاموشیم مبین که در این آتش نفاق

روحم به چشم آمد و جانم به لب رسید

زچشم بسته هلا مهر خواب بردارید

به دفع فتنه، قدم با شتاب بر دارید

به نور بینش خورشید رهبری آنک

ز چهره منافق نقاب بردارید

چیست روباه در مقابل شیر؟

چه نیازی به امر یا گفته؟

تو فقط ابرویی به هم آور

می شود خواب دشمن آشفته

این حماسه همه ز یمن تو بود

گر چه از آن مردمش خواندی

رهبرا! تا ابد ولی محبوب

در دل عتشقان خود ماندی

نسل سوم چو نسل اول هست

با شعف با شعور با باور

جاری انقلاب چون کوثر

دشمنی با رهبری بود ابتر

جسم تو کامل است، ناقص نیست

می دهد عطر یک بغل گل یاس

دستت اما حکایتی دارد

رحم الله عمی العباس!

برخیز که جنگ است و جهانی است برادر

این فتنه آخر، همگانی است برادر

بدخواه امام، دشمن خون خورده ی مردم

خنجر شده، خنجر شده بر گرده مردم

این ملت نستوه همان فاتح جنگ است

برخیز برادر که نه هنگام نبرد است

در کنج دلم عکس امام است نهان

مردید اگر قلب مرا پاره کنید

[پاسخ]