داستان تجلیل خاص از ابراهیم حاتمی کیا در مشهد

برنامه همایش کاربران پارسی بلاگ در پیش بود و آقای محمدی اصرار داشت که من هم شرکت کنم . راستش خودم خیلی مشتاق بودم ، اما برنامه کلاسهام مانع این میشد که دو سه روز بذارم برم تهران . با اینحال یه مورد دیگه ای هم که مانع رفتن به همایش  میشد ، مراسم اختتامیه سوگواره لحظه های عاشورایی بود .نمیتونستم اونو از دست بدم ، چون قرار بود ابراهیم حاتمی کیا ، خالق حاج کاظم (آژانس شیشه ای) هم در برنامه اختتامیه حضور داشته باشه.
خلاصه آقای  محمدی ، تنها رهسپار شد و ما موندیم و کلاسهامون و البته مراسم اختتامیه . ساعت ۴ عصر در حالی که هوا به شدت طوفانی و بارانی شده بود سوار تاکسی شدم ، توی مسیر با دیدن این هوای واقعاً عجیب ! به ذهنم خطور کرد که ممکنه جمعیت کمی در سالن حاضر باشند،بعد از حدود ده دقیقه به تالار نور (محل برگزاری اختتامیه) رسیدم ، حدسم درست بود ، درحالی که ساعت شروع برنامه رو ۴ عصر اعلام کرده بودند ، در ساعت ۴ و بیست دقیقه شاید ۲۰ درصد سالن از جمعیت پر شده بود .رفتم و در ردیف چهارم نشستم .یه نیم ساعتی نشستم ،  رفت و امدها لحظه به لحظه بیشتر میشد و نوید شروع برنامه ها رو میداد. تا اینکه ساعت حدود ۵ همزمان با ورود مهمانان اصلی برنامه (حاتمی کیا ، میرکریمی ، توحیدی و …) و پخش سرود جمهوری اسلامی ، اختتامیه رسماً کلید خورد.
برنامه روند خوبی رو طی میکرد . کلیپ های تصویری خوبی بعنوان میان برنامه پخش میشد و سیستم های صوتی و تصویری هم افکت های خوبی داشتند . برنامه ها یکی از پس از دیگری اجرا میشدند ، تا اونجایی که مجری برنامه اعلام کرد تا لحظاتی بعد شاهد یه اتفاق غیر منتظره خواهید بود و بعدش هم حسین مهکام (فیلم نامه نویس جوان و خوش آتیه)پشت تریبون رفت و متنی رو که خودش نوشته بود قرائت کرد . جملات با ترکیب بندی زیبا و دلنشنین که به طور کاملاً محسوسی از شهید آوینی شروع و به تدریج خطاب خودش رو برد به سمت ابراهیم حاتمی کیا .

مهکام از حاتمی کیا گفت. از این که در چند سال اخیر، مدام در معرض اتهامات بسیاری قرار گرفته که چرا سینمای دفاع مقدس را فراموش کرده است؟ از این که برخی می خواهند مدام حاتمی کیا برایشان فیلم جنگی بسازد اما او بنا به دلایلی این گونه نمی خواهد. مهکام از این سخن گفت که ابراهیم ناجوانمردانه و به سبب نگاه های سطحی، از به نام پدر تا به رنگ ارغوان، مدام مورد حمله مغرضانه منتقدان و علاقه مندان سینمایش قرار گرفته که چرا به سینمای جنگ پشت کرده است و … جالب این بود که خیلی از سوالات و شبهاتی که به ذهن من هم رسیده بود!این بین یه جورایی پاسخ داده شد . ابراهیم حاتمی کیا وقتی جملات مهکام به اینجا رسید ، متعجب شد و با دقت بیشتری گوش میداد . یقیناً تصور اینو نمیکرد که مهکام با اون متن زیبا و دلنشین قراره اونو مخاطب قرار بده و …
متن مهکام تمام شد و من با دقت به ابراهیم نگاه میکردم . یه جورایی در بهت بود که   چرا مهکام با صراحت تمام اونو مخاطب قرار داد و ….
برق ها خاموش ! فیلم کوتاهی به کارگردانی حسین مهکام در مورد فیلم های حاتمی کیا و ترکیب زیبای اونها با همدیگه پخش شد و من و حضار همچنان در فکر اینکه اینها چه ارتباطی به  سوگواره عاشورایی داره و … خلاصه فیلم زیبای حسین مهکام هم به اتمام رسید و همه ! واقعاً همه منتظر اتفاق غیر منتظره بودند که مجری برنامه اعلام کرد (بله . تمام این برنامه ها بخاطر این بود که تجلیل کنیم از زحمات چند ساله  ابراهیم حاتمی کیا )
سالن غرق شوری عجیب شد . تمام سالن به احترام زحمات و تلاشهای ابراهیم برای سینمای دفاع مقدس تمام قد ایستادند  و بی وقفه تشویق میکردند. جالب اینکه بعد از ایستادن ما هم تنها کسی که نشسته بود ، خود ابراهیم بود !

عجیب بود صحنه رفتن ابراهیم به بالای جایگاه ! بعد از گذشتن از دو پله ابراهیم دست خود را به دیوار زد و دیگه رمق رفتن نداشت . بغض ابراهیم ترکید و اشکش سرازیر . به قول دوستی بغضی که سالها اونو  فروخورده بود ترکید.چشم های قرمز ابراهیم و اشک های اون همه رو تحت تاثیر قرار داد . جمعیت دقایق طولانی بطور ممتد او را تشویق  میکدرند و او توان بالا رفتن و در چشم حضار نگاه کردن را نداشت .  ابراهیم وقتی به بالای سِن رفت ، در آغوش سید رضا میرکریمی بغض فروخورده خود را آزاد کرد و دونفری اشک ریختند .
و سید رضا میرکریمی   چند کلمه در تجلیل از ابراهیم حاتمی کیا سخن گفت و  اعلام کرد بخش اعظمی از دانش سینمایی خودشو مدیون ابراهیم هست . میرکریمی گفت : امیدوارم کارنامه درخشان و ارزشمند ابراهیم باقیات الصالحاتی باشه که از ش به جاخواهد ماند و مایه رستگاری و افتخار سینمای ایران . بعد از برنامه هم یه عکس به یادگار گرفتیم . موقع خروج هم دو کلمه ای با ابراهیم حاتمی کیا و سید رضا میرکریمی صحبت کردم و  به هر دو خسته نباشید گفتم و از ابراهیم هم یه یادگار گرفتم .

روز خوب و تجلیل خاصی بود .
دست بروبچه های گروه مبلغان هنرمند درد نکنه .