عاشق می شود؛ مادر می شود؛ پیر می شود و میمیرد…

و قرن هاست که او؛ عشق می کارد و کینه درو می کند چرا که در چین و شیارهای صورت مردش به جای گذشت زمان جوانی بر باد رفته اش را می بیند و در قدم های لرزان مردش؛ گام های شتابزده جوانی برای رفتن و درد های منقطع قلب مرد؛

سینه ای را به یاد می اورد که تهی از دل بوده و پیری مرد رفتن و فقط رفتن را در دل او زنده می کند … و اینها همه کینه است که کاشته می شود در قلب مالامال از درد…! و این, رنج است , دکتر علی شریعتی

—————————— —————————–

لزومی هم نمی دید برکه و دریا را با هم قاطی کند..