محل رای دادن ما مدرسه ی ابتدایی شهید مطهری مشهد بود .

مسئولین اجرایی ؛ توی دفتر مدرسه مستقر شده بودند . وارد دفتر شدم و شناسنامه ام را تحویل داده و بعد از طی مراحل اولیه ؛ برگه های تعرفه ی خودمو گرفتم
رفتم بیرون دفتر و خواستم شروع کنم به نوشتن اسامی کاندیدای منتخبی که گزینش کرده بودم
پیرمردی لنگان لنگان به سمتم امد و گفت :
جوون ؛ این برگه رو برای من هم پُر کن . من سواد ندارم . برگه ی تعرفه رو به دستم داد و یه آهی  از روی خستگی کشید و بر روی نیمکتی که از جنس همان نیمکت های مدارس کودکی مان بود نشست
گفتم:به روی چشم ؛ و نشستم پیش پاهاش . منتظر بودم که اسامی نامزدهای مورد نظرش رو بگه .
پیرمرد نگاهی به من کرد و گفت بنویس پسرم . هر چی میخوای بنویس . هر کی رو انتخاب کردی برای من  هم بنویس
گفتم خب پدرجان من ممکنه کسی رو انتخاب کرده باشم که شما نپسندی
پیرمرد نگاهی عاقل اندر سفیه به من کرد ؛ لبخندی زد و گفت بنویس پسرم .
وظیفه ی من حضور بوده . باید می آمدم که آمدم .  آمدم که بعدا پشیمون نشم که چرا نیومدم .
من کسی رو ندارم و هیچ کسی رو نمیشناسم . شما امین من .
الان هم تو رو قبول دارم .
برای من بنویس . هرکسی رو که قبولش کردی .
من هم یه توضیح خیلی کوتاه درباره ی نامزدهای انتخابی خودم دادم و اسامی شون رو براش نوشتم .
پیرمرد شادمان از حضورش و انتخاب ش برگه ش رو گرفت و رفت …
نکته ی جالبی این بود که پیرمرد با اینکه کسی رو نداشت و شناختی هم نسبت به کسی نداشت ؛ حضور رو مهم می دونست
و همین حضورش کلی ارزشمند بود .
کاش مسئولین هم قدر همچین مردمی رو با این نیت های  خالص بدونند .

————————————

• گفتم تعرفه ها ؛ بخاطر اینکه انتخابات میاندوره ای خبرگان رهبری هم داشتیم در مشهد
• زمانی که در شهر و دیار خودمون بودیم ؛ در شش انتخابات به عنوان نیروهای اجرایی خدمت کردم . هربار خاطراتی از خلوص دل مردم داشتم که مجالی برای بیانش نیست .
• با شرکت در این انتخابات ؛ بیست و پنچمین مهر افتخار در شناسنامه ام ثبت شد
• برای اولین بار بود که ریحانه ام ؛ همراه با من در پای صندوق حضور داشت

کوتاه نوشته ای از سفر کربلا …

تردید داشتم که در سفر کربلا دوربینم را برم یا نه .
سر همین کلی کل کل کردم باخودم و بالاخره تصمیم گرفتم یار غارم را در این سفر نبرم . برای این تصمیم هم دلیلی قانع کننده داشتم.
ترس از اینکه همین دوربین ؛ باعث از دست دادن فرصت های کوتاه سفر بشه دلیل این تصمیمـ بود .
اما اشتباه کردم …
یه عکاس”هرچند مثل من آماتور باشه” نمیتونه بدون دوربینش ؛ زیبایی ها و عاشقانه هایی که توی سفر” اونم سفری مثل سفرکربلا ” میبینه ثبت کنه.
و طبعا نمیتونه احساسش رو منتقل کنه .
اینو تو بین الحرمین فهمیدم . وقتی کبوترای بین الحرمین رو می دیدم که چقدر آزاد و رهـــا با شوق و اشتیاق بین این دو گنبد طلـایی  بهشتی پر میزنند.

میدیدم و افسوس میخوردم که چرا دوربینی برای ثبت این لحظات اون هم از  نگاه خودم و با سلیقه ی خودم ندارم .
روز دوم که برای نماز صبح به حرم رفتیم ؛ دیگه طاقت نیاوردم و دوربین کامپکت یکی از دوستان رو گرفتم و راهی  بین الحرمین شدم برای ثبت لحظه هــا … از دید خودم و با دوربین دیگری  …
این هم شد حاصل کار :

نقص ها رو بذارید به حساب نبودن امکانات و آماتور بودن من و …. و زیبایی ها رو بذارید به حساب زیبایی سوژه

کربلایی شدن سختـــ است

کربلایی ماندن سخت تر

این دل رنجور من ، تنها با دیدن کربلای تو آرام می شود …

مرا دریاب …

دوستان ، حلال کنید . انشاءالله زائر کربلای حسینم

برای دیدن تصویر اصلی کلیک کنید

رابطه گل آقا و بالاترین و ۲۵بهمن :
خدا بیامرزد مرحوم گل آقا را ، حسابی ملت را شاد میکرد .
سایت بالاترین هم این روزها به بهانه توهم جدید ” ۲۵بهمن ” ، بخشی از رسالت نشریه وزین گل آقای سابق  را بر دوش کشیده و حسابی ملت را مشعوف میکند . حرف هایی توسط برخی کاربران بالاترین زده میشود که انصافاً برای من و امثال من که سعی میکنیم منطقی به حوادث و اتفاقات اطراف نگاه کنیم ، مضحک است.
ببینید :

بخوانید :

رویای سقوط جمهوری اسلامی در روز ولنتاین!

آیا ساندیس، مردم ایران را به خیابان آورد؟

اگرایرانی نیستی آزاده باش

حسین قدیانی را اکثر فعالان فضای نت میشناسند . نویسنده ای که مدتی است وبلاگ نویسی را در قطعه۲۶ آغاز کرده . حسین قدیانی وبلاگ نویسی است که قلم تند و تیزی دارد و گاه و بیگاه با بعضی دیدگاه ها و مطالب خود صدای بعضی از نیروهای انقلابی و خودی را هم درآورده . قبلا درباره حسین قدیانی دو مطلب نوشتم . یکی اشتباه حسین قدیانی؟! و دیگری وبلاگ حسین قدیانی هک شده است؟! در نمایشگاه رسانه های دیجیتال امسال با حسین قدیانی ساعتی گفتگو کردم و دلیل بعضی دیدگاه های تند وی برایم روشن شد ” که البته خیلی قابل توجیه نبود” . هرچند خود حسین قدیانی هم اذعان دارد به اشتباهات گاه و بی گاهش.
چند روز قبل هم  نامه ای منتشر شد از حسین قدیانی تحت عنوان ” سخنی بی پرده و صریح با ریاست قوه قضاییه … به قلم حسین قدیانی ” که سرشار بود از نیش و کنایه و طعنه و انتقاد و توهین و …  که از قرار این نامه  به مزاق خیلی ها خوش نیامد و دستور توقیف سایت قطعه ۲۶ و احضار حسین قدیانی صادر شد .  و عجیب انکه مطلب فوق در هر وبلاگی که منعکس شد دستور فیلتر ان صادر شد ، حتی وبلاگ های ارزشی. وبلاگ های عکاس مسلمان و دوئل هم که از بچه های ارزشی و بسیار فعال و تاثیر گذار در فضای نت “مخصوصاً در فتنه۸۸″ هستند نیز از زیر تیغ فیلترینگ جان سالم به در نبردند ! روح الله حسینیان هم مطلبی را تحت عنوان  فاین تذهبون در نقد این رفتار قوه قضائیه نوشته خواندن ان هم خالی از لطف نیست. واقعاً نمیدانم سعه ی صدر آقایان کجاست پس ! اشتباهات اینچنین به جای خود . اما هر منتقدی را سربریدن چاره نیست .  آقایان باید که مشق کنید : پاسخ آیینه سنگ نیست . پاسخ آیینه سنگ نیست . پاسخ آیینه سنگ نیست .

در روزگاری که مقام معظم رهبری نخبگان فکری را افسران جوانِ جبهه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ى مقابله‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ى با جنگ نرم نامید ، شما چه میکنید ؟ حسین قدیانی  نامه ای را بعد از این جریانات منتشر کرده که ان هم خواندنی است . سید شهاب الدین واجدی هم با درج مطلبی با عنوان “ به افتخار قوه بی قوه، ما را فیلتر کنید …“  مراتب اعتراض خود را اعلام کرد.
امید حسینی یکی از فعالان سایبری که قبلا وبلاگش “آهستان” هم زیر تیغ فیلترینگ رفته بود در این زمینه نوشت : تحمل پایین دستگاه قضا در برابر انتقادها

نکته : این پست تغییر نام داده شد. به دلایل خاصی که بماند

چشمه‌های خروشان تو را می‌شناسند
موج‌های پریشان تو را می‌شناسند
پرسش تشنگی را تو آبی، جوابی
ریگ‌های بیابان تو را می‌شناسند
نام تو رخصت رویش است و طراوت
زین سبب برگ و باران تو را می‌شناسند
هم تو گل‌های این باغ را می‌شناسی
هم تمام شهیدان تو را می‌شناسند
از نشابور بر موجی از «لا» گذشتی
ای که امواج طوفان تو را می‌شناسند
بوی توحید مشروط بر بودن توست
ای که آیات قرآن تو را می‌شناسند
گرچه روی از همه خلق پوشیده داری
ای پیدای پنهان تو را می‌شناسند
اینک ای خوب، فصل غریبی سر آمد
چون تمام غریبان تو را می‌شناسند
کاش من هم عبور تو را دیده بودم
کوچه‌های خراسان تو را می‌شناسند
شعر : مرحوم قیصر امین پور

آمدم ای شاه پناهم بده / خط امانی ز گناهم بده / ای حرمت ملجأ درماندگان / دور مران از در و راهم بده / لایق وصل تو که من نیستم / اذن به یک لحظه نگاهم بده
دانلود

برادرم  ، روزگار غریبی است …
* تو نیستی که ببینی بعضی همرزمانت ، تو و دوستان شهیدت را فراموش کرده اند و کسانی مدعی حمایت از شما شدند که بویی از معرفت شماها نبرده اند.
* تو نیستی که ببینی این روزها ،از دید بعضی ها  صحبت کردن از  شما و زنده نگهداشتن یاد و نام شما  مرده پرستی است .
چرا میگویم نیستی که ببینی … وای برمن . میدانم که هستی و میبینی . شکی نیست .
این حرف ها را به دل نگیرید .اینها حرف ما نیست ، حرف آنهایی است که جنگ تحمیلی هشت ساله مان را جهاد فی سبیل الله نمی دانند. قرآن را نمیفهمند . حمله به زنان باردار را ندیدند . یتیم شدن کودکان را ندیدند . قبور دسته جمعی یاران شما را ندیدند .جهاد را نمیفهمند . دفاع را،حماسه را، جنگ را نمیفهمند و نمیدانند دفاع از دین و مملکت و اعتقادات یعنی چه .
آنها از یاد شما هم هراس دارند . از ذکر نام شما . نمایش تصویر شما و هر چه نشان دهنده خوبی ها و حماسه های شما باشد .
برادرم ، زمانی که برای اولین بار گام در سرزمین عشق وشهادت گذاشتم ، بارها و بارها میگفتم که کاش که این فاصله را کم کنی . . . کاش که این فاصله را کم کنی . . . و خوب میدانی که چه میخواستم .
برادرم در حب به ولایت شما همین بس که در فراز آخر وصیت نامه ات نوشتی ” در هنگام  دفن عکس کوچک امام را روی سینه ات بگذارند”و گذاشتند.
شما چه کردید و ما چه میکنیم ! یاری مان کنید که مولای زمان ، نایب امام محبوب ما وشما “قدس سره” تنها نماند . یاری مان کنید چون دریای مظلومیت این سید خراسانی را پایانی نیست.

برادرم امید ما به شفاعت شما و ائمه معصومین است ، دستمان را بگیرید . تنهایمان نگذارید.
انشالله به حق حضرت رضا  “که هر چه دارم و ندارم از اوست” فاصله ما و شما هر روز کمتر شود.
ممنونم از کاتب باشی عزیز . سه نامه به شهید را در زیر میخوانیم :
+ | + |   +

سیل در پاکستان

مردم پاکستان این روزها با مشکلی عظیم دست و پنجه نرم میکنند .
میلیون ها آواره و هزاران کشته  و هزاران زخمی و هزارن نفری که اصلا هیچ اثری از آنها نیست !
برای دیدن عمق فاجعه کافی است سری به سایت های بزرگ عکاسی بزنیم و تصاویر بازماندگان و حال و روز آن ها را ببینیم .
شخصیت های مختلف اعم از مراجع  ، بزرگان ، ورزشکاران ، هنرمندان هر کدام به نوعی در جریان همیاری با مردم پاکستان مشارکت کردند.
ماشاءلله در وبلاگستان اینقدر مسائل مختلف مطرح هست و بچه های بلاگر با آن درگیر هستند که این مسئله به آن صورتی که می بایست  بازتاب نداشته .
کاش بصیرتمان بیشتر شود . کاش بدانیم کجا باید چه بنویسیم . کاش صبرمان بیشتر شود و هزاران کاش دیگر .
البته میدانم که از دید خیلی از دوستان مسئله مهم این روزها ، روز قدس است . اما هستند دوستانی که درباره روز قدس اطلاع رسانی کنند و مسائل را مطرح کنند.
به دور  از همه دغدغه های سیاسی و اجتماعی و … ، فکر میکنم یکی از مهمترین مسائلی که باید اطلاع رسانی شود مسئله همت برای یاری مردم مسلمان پاکستان است .
دوستان ، پاکستان را دریابیم . وضع بسیار وخیم تر از آن چیزی است که فکرش را بکنیم !
کمک هم هر طوری باشد انشالله اجرش محفوظ است  و انشالله انفاق محسوب میشود .
انفاق در وقت ، کار ، علم ، مال و یا هرچیز دیگر ی که از دست هر کسی بر می آید . امید که مقبول یار اُفتد .
سعدی علیه الرحمه میفرماید : کسی نیکی کند به هر دو سرای * که نیکی رساند به خلق خدای .
انشالله دوستان همت کنند و این مسئله را که انصافاً در فضای سایبر از آن غفلت شده ، اطلاع رسانی کنند .
به سبک جنبش های امروزی  دعوت ویژه میکنم از دوستان عزیزم که اگر مجالی داشتند در زمینه یاری مردم پاکستان بنویسند :
کاتب باشی |    کشکول |   عکاس مسلمان |   بیانچه | طلبه | آهستان |  سید یاسر |   طلبه ای  که خیلی وقته ننوشته |   نم نمک | اویس مردی از دیار قرن |    ایرانی آرام |  فاطمیون |   زهرااچ بی |  کوثرانه |  عطر ریحان |   اسرار آل  محمد |  اسلام در اروپا | دست نوشته های پراکنده ی یک سایه |   تورجان | خبرنگار مسلمان |  دنیای جوانی |  فوتوبلاگ وصال و همه دوستانی که برای یاداوری نامشان در این لحظه ذهنم یاری نمیکند .

بگفتیم در باب احسان بسی
ولیکن شرطست با هر کسی

+ سیزده قطعه برای زنده های کشور همسایه (طلبه ای که خیلی وقته ننوشته)
+  سیل پاکستان و سکوت وبلاگستان ( بیانچه )
+  پاکستان را دریابیم… ( فاطمیون )
+  درماه علی علیه السلام شیعیانش را دریابیم (کاتب باشی)
+  آی آدمهای در ساحل نشسته… (عطر ریحان)
+  پاکستان (شطحی جات)
+  سیل پاکستان،عرصه امتحان مسلمانان (پاکستان در انتظار کمک)
+  انعکاس این مطلب در سایت تابناک *
+  مردم مسلمان را دریابیم (ایران اسلامی ما)
+  صدایم کم است اما میگویم : خدا صبرتان دهد (وبتاک)
+  همسایه ها (ایرانی آرام)
+  انعکاس خبر جنبش در سایت پارسینه *
+  شب است و همسایه گرسنه (دنیای جوانی)
+  شعری تقدئیم به مردم رنجدیده پاکستان (در عصر بی گناهی)
+  انعکاس خبر جنبش در  ببین نیوز *
+  همین همسایه ی کناری (تاربلاگ ایلیا)
+  لبیک یا سید علی (جنبش پیامکی احمدی نژاد)
+  انعکاس خبر جنبش در وبلاگ نیوز *
+  رابطه ی آب و خواب و فریاد (شیخ معصومه)
+  انعکاس خبر جنبش در سایت خبری سلام *
+  انعکاس خبر جنبش در سایت لیمونات *
+  گاهی دعایمان را به سمت پاکستان کج کنیم (طلبه)
+  پاکستان در مصیبت (دوئل)
+  پاکستان (حرف هایی از جنس خودم)
+  پاکستان مبادا نگران باشی (اسرار آل محمد)
+  انعکاس خبر جنبش در شیعه آنلاین *
+ سایتهای رجانیوز ، پایگاه وبلاگ نویسان ارزشی و بسیاری از سایت ها و وبلاگ های دیگر با لینک این مطلب ،  از جنبش حمایت کردند .

روز جهانی عکاسی را خدمت همه ی  عکاسان و دوستداران عکاسی، علی الخصوص دوستان عکاس خودم  تبریک عرض میکنم.
امیدوارم در راه کسب این علم و هنر یاری ام کنند .
پایدار باشید. حاج محمد
+ فتوبلاگ عکاسی من

صحبت های زیبای حاج حسین انصاریان  ادامه داشت و من یاد مهدی را در خاطرم مرور میگردم . بعد از شیخ حسین نوبت به حاج محمود کریمی  رسید .
با دیدن حاج محمود قبل از اینکه شروع به مداحی کند ، بغضم ترکید و گونه هایم از سیلاب اشکهایم خیس شد . شاید اگر کسی با دقت مرا میدید ، تعجب میکرد ! اما با دیدن حاج محمود داغ خیلی چیزها برایم  تازه شد . . . . که مجالی برای بیان نیست.
شاید خواست خدا بود که مبعث امسال یاد مهدی دائماً همراه من باشد . به یادش بودم . روحش شاد . برایش دعا کنید

* مهدی رحمانی ، خواهر زاده عزیزم در عاشورای گذشته پس از شرکت در مراسم زیارت عاشورا و در راه رفتن به روضه امام حسین (علیه السلام) در اثر سانحه رانندگی جان به جان آفرین تقدیم کرد .

- جملاتی بود که بدون حتی یکبار مرور نوشتم . اشکالات و ایرادات  بسیار را بر من ببخشایید .